Cele modułu

  • Poznasz podział systemu kolei na podsystemy.
  • Dowiesz się, które TSI odnoszą się do których podsystemów.
  • Zrozumiesz, czym są składniki interoperacyjności i wymagania krajowe.

Podział systemu kolei na podsystemy

System kolei dzieli się na osiem podsystemów:

  1. Tabor
  2. Sterowanie – urządzenia pokładowe
  3. Energia
  4. Sterowanie – urządzenia przytorowe
  5. Infrastruktura
  6. Ruch kolejowy
  7. Utrzymanie
  8. Aplikacje telematyczne (dla przewozów pasażerskich i towarowych)
Podział systemu kolei na podsystemy
Podział systemu kolei na podsystemy

Techniczne Specyfikacje Interoperacyjności (TSI)

Każdemu podsystemowi przypisane są odpowiednie TSI:

PodsystemTSI
TaborTSI Lokomotywy i tabor pasażerski, TSI Wagony towarowe, TSI Osoby o ograniczonej możliwości poruszania się, TSI Hałas, TSI Bezpieczeństwo w tunelach kolejowych
Sterowanie – urządzenia pokładoweTSI Sterowanie
EnergiaTSI Energia
Sterowanie – urządzenia przytoroweTSI Sterowanie
InfrastrukturaTSI Infrastruktura
Ruch kolejowyTSI Ruch kolejowy
UtrzymaniePostanowienia w pozostałych TSI
Aplikacje telematyczneTSI Aplikacje telematyczne dla przewozów towarowych i pasażerskich
Wymagania dla podsystemów – techniczne specyfikacje interoperacyjności
Wymagania dla podsystemów – techniczne specyfikacje interoperacyjności

Składniki interoperacyjności

Nie każdy podsystem ma wyodrębnione składniki interoperacyjności:

  • Tabor — koła, osie, pantografy, nakładki stykowe, przyłącze do opróżniania toalet, systemy zabezpieczenia przed poślizgiem kół i inne.
  • Sterowanie (pokładowe i przytorowe) — urządzenia ETCS i łączności radiowej.
  • Energia — sieć trakcyjna.
  • Infrastruktura — szyny, podkłady, systemy przytwierdzeń.
  • Ruch kolejowy, Utrzymanie, Aplikacje telematyczne — brak składników interoperacyjności.
Podsystemy i przypisane im składniki interoperacyjności
Podsystemy i przypisane im składniki interoperacyjności

Wymagania unijne a wymagania krajowe

Oprócz TSI obowiązują wymagania krajowe, które pojawiają się w trzech sytuacjach:

  • zgodność pojazdu z siecią (systemami zastanymi),
  • punkty otwarte w TSI — obszary, których TSI jeszcze nie reguluje,
  • przypadki szczególne w TSI — odstępstwa przewidziane dla konkretnego państwa lub sieci.
Wymagania Unii Europejskiej i wymagania krajowe
Wymagania Unii Europejskiej i wymagania krajowe

Hierarchia szczegółowości wymagań

Wymagania układają się w piramidę — od ogólnych i obowiązkowych po szczegółowe i dobrowolne:

  1. Dyrektywa w sprawie interoperacyjności — 6 wymagań zasadniczych (obowiązkowe)
  2. Przepisy obowiązkowe TSI + przepisy krajowe (obowiązkowe)
  3. Normy bezpośrednio przytoczone w TSI (obowiązkowe)
  4. Zharmonizowane normy europejskie (dobrowolne)
  5. Inne normy publiczne i dokumenty (dobrowolne)
  6. Normy przedsiębiorstwa (dobrowolne)
Poziom szczegółowości wymagań – od dyrektywy po normy przedsiębiorstwa
Poziom szczegółowości wymagań – od dyrektywy po normy przedsiębiorstwa

Zapamiętaj

Im niżej w piramidzie, tym bardziej szczegółowe wymaganie — i tym mniejsza jego moc obowiązująca. Norma zharmonizowana daje domniemanie zgodności, ale nie jest jedyną dopuszczalną drogą.